وقتی از درجات ورزش های رزمی صحبت می کنیم، اولین چیزی که به ذهن بیشتر مردم می رسد این است که کمربند مشکی آخرین درجه از پیشرفت به شمار می رود. این موضوع هم در مورد کاراته و هم در مورد تکواندو و حتی جودو نیز صادق است. اما باید توجه داشته باشید کمربند تکواندو می تواند رنگ های مختلفی داشته باشد که هرکدام معانی خاص خودشان را دارند.
در کلاس تکواندو آکادمی تخصصی ورزش (تکواندو امیر ابوحمزه)، هنرجویان مبتدی کار خودشان را از کمربند سفید و مراحل اولیه آغاز می کنند و می توانند این ورزش را تا سطوح پیشرفته و بالاترین درجات از کمربند مشکی ادامه دهند. آکادمی تکواندو امیر ابوحمزه یکی از موسسات آموزشی تخصصی این رشته ورزشی در تهران است که نه تنها از بهترین اساتید این حوزه برخوردار است، بلکه هر ساله حضور موفقی در مسابقات رسمی رده سنی کودکان، نوجوانان و حتی بزرگسالان در سطح منطقه ای، ملی و حتی بین المللی دارد.
تیم های تکواندو آکادمی تکواندو امیر ابوحمزه از جمله بهترین تیم های حاضر در رقابت های هر ساله هستند و هنرجویان این مجموعه کیفیت عملکرد بسیار بالایی دارند. برای آشنایی با شرایط ثبت نام و زمان کلاس ها، کافی است با ما تماس بگیرید.
در ادامه به معرفی سیستم رنگ بندی کمربندهای تکواندو می پردازیم؛ با ما همراه باشید.
سیستم رتبه بندی کمربند تکواندو
تکواندو یکی از بهترین ورزش های رزمی است که به صورت رسمی از دهه 1950 آغاز شد و شکل یک ورزش نظام مند به خود گرفت. این ورزش سنتی کره ای، مثل خیلی از ورزش های رزمی دیگر دارای یک سیستم درجه بندی مبتنی بر کمربند است که البته سبقه تاریخی طولانی تری از خود تکواندو دارد!
سیستم رنگ بندی و نامگذاری کمربندهای تکواندو در واقع از ورزش جودو (که قدیمی تر است) گرفته شده. این کاری است که بنیان گذار تکواندو، یعنی هونگ چو انجام داد و سیستم رنگ بندی کمربند جودو را برای تکواندو نیز برگزید. خود ورزش جودو، این سیستم را از یک بازی رومیزی ژاپنی به نام “گو” که شباهت زیادی به شطرنج دارد الهام گرفته است. بنابراین همین طور که می بینید، تاریخ رنگ بندی این کمربندها بسیار طولانی و باستانی است.
رنگ های کمربندهای تکواندو به ترتیب درجه بندی از مبتدی تا پیشرفته عبارتند از:
- سفید
- زرد
- سبز
- آبی
- قرمز
- مشکی
این سیستم رنگ بندی، یک نظام درجه بندی پایه ای است که در بسیاری از هنرهای رزمی کاربرد دارد.
ترتیب کمربندها در تکواندو
بگذارید ابتدا این نکته را روشن کنیم:
برخلاف تصور برخی از افراد، انتخاب رنگ کمربند در تکواندو سلیقه ای نیست. هرکدام از رنگ های کمربند معنی، نام و حتی فلسفه خاص خودشان را دارند و نشان دهنده سطح مهارت های هنرجو هستند.
حال بهتر است به معرفی بیشتر هرکدام از کمربندهای تکواندو بپردازیم:
کمربند سفید
کمربند سفید اولین کمربندی است که هر هنرجوی تکواندو دریافت می کند. تفاوتی ندارد که سن هنرجو چقدر است، کسانی که تازه وارد ورزش تکواندو می شوند و در مرحله صفر قرار دارند، از کمربند سفید استفاده می کنند. رنگ سفید نشان دهنده یک هنرجوی تازه وارد و بی تجربه است. هرچقدر سطح مهارت ها افزایش پیدا کنند، رنگ کمربند نیز غلیظ تر خواهد شد.
در زبان کره ای، به کمربند سفید تکواندو “پک تی” گفته می شود.
کمربند زرد
بعد از اینکه هنرجو تکنیک ها و حرکات سطح ابتدایی را پشت سر گذاشت و در آزمون مرحله بعدی موفق شد، کمربند تکواندو سفید خود را با رنگ زرد عوض می کند. رنگ زرد نشان دهنده یک تکواندوکار سطح دو است که در ابتدای ورود به راه سطوح متوسط است. کمربند سفید در واقع نشانه رتبه صفر بوده و کمربند زرد در واقع اولین رتبه ای است که هنرجو دریافت می کند (رتبه یک).
هنرجویی که کمربند زرد دارد، با اصول ابتدایی و ضربات اولیه تکواندو آشناست و آمادگی لازم برای یادگیری پومسه (حرکات فرم تکواندو) را دارد.
در زبان کره ای، به کمربند زرد تکواندو “نورانگ تی” گفته می شود.
کمربند سبز
بعد از اینکه هنرجو دو پومسه اولی را در سطح مبتدی به خوبی یاد گرفت و در آزمون ها نیز موفق شد، کمربند زرد دان یک یا نارنجی خود را با یک کمربند سبز تعویض می کند. برای اینکه یک هنرجوی متوسط بتواند کمربند سبز را دریافت کند، باید به صورت میانگین یک سال تکواندو تمرین کرده باشد و تمام تکنیک های دوره مبتدی را آموخته باشد.
هنرجویانی که کمربند سبز می گیرند وارد مرحله متوسطه شده و علاوه بر تکنیک ها و ضربات جدید، سبک های مبارزه برای دفاع شخصی را نیز یاد می گیرند و ممکن است حتی وارد مبارزات تمرینی هم بشوند.
در زبان کره ای، به کمربند سبز تکواندو “نوک تی” گفته می شود.
کمربند آبی
آخرین کمربندی که هنرجو در سطح متوسط تکواندو دریافت می کند، کمربند آبی است. برای رسیدن به این سطح باید تکنیک های نسبتاً زیادی را بلد باشید و در انجام حرکات سطح متوسط تمام مهارت های مورد نیاز را کسب کرده باشید.
اگر هنرجو انگیزه و استمرار لازم را داشته باشد، خیلی سریع می تواند پیشرفت کرده و به سطح بعدی آموزشی برسد.
در زبان کره ای، به کمربند آبی تکواندو “چونگ تی” گفته می شود.
کمربند قرمز
هنرجویانی که کمربند قرمز تکواندو را دارند عملاً وارد سطح پیشرفته شده اند و یک تکواندوکار حرفه ای تازه کار محسوب می شوند. تمرینات این هنرجویان بر یادگیری تکنیک های پیچیده تمرکز دارد و فرم های پیشرفته ای موسوم به تای گیوک را آموزش می بینند.
در زبان کره ای، به کمربند قرمز تکواندو “هونگ تی” گفته می شود.
کمربند مشکی
بعد از اینکه حدود 9 ماه با کمربند قرمز تمرین کردید و تمام مهارت های مورد نیاز را آموختید، شرایط لازم برای گرفتن کمربند استادی مشکی را پیدا خواهید کرد. کمربند مشکی تکواندو نمادی از این است که هنرجو مهارت های تکواندو را به صورت کامل یاد گرفته است اما پایان کار نیست.
در زبان کره ای، به کمربند مشکی تکواندو “هوک تی” گفته می شود.
کمربند دان مشکی
خود کمربند مشکی را می توان با استفاده از سیستم رتبه بندی دان، به سطوح مختلفی تقسیم کرد. کسانی که به تازگی این کمربند را به دست می آورند دان صفر هستند اما با تمرین بیشتر و یادگیری مهارت های فزون تر، می توانند دان 1 و به ترتیب تا 10 را به دست بیاورند.
استاد تمام های تکواندو کسانی هستند که با افتخار دان 10 کمربند مشکی را دارند.
کمربند پوم تکواندو
کمربند پوم در واقع همان کمربند مشکی است اما چنانچه هنرجوی دارای این کمربند زیر 15 سال سن داشته باشد، باید به جای کمربند مشکی، از پوم استفاده کند که از دو رنگ مشکی و قرمز تشکیل شده است.
سخن آخر
کمربند تکواندو سیستم رنگ بندی مشخصی دارد و هر رنگ نشان دهنده سطوح مختلفی از مهارت هنرجو است.